Wzdłuż Museumsufer – kontynuacja

Z kawiarni muzeum filmowego prowadzi pasaż do Niemieckiego Muzeum Architektury (Deutsches Architckturmuseum: czynne jw.: 8 DM, śr. bezpł.), które znalazło siedzibą przy Schaumainkai 43 w awangardowo przebudowanej, dziewiętnastowiecznej willi. Jej wnętrze przeobrażono w ogromną i pustą, oślepiająco białą halę, by w niej z kolei zbudować jeszcze jeden „dom w domu”, niczym nadnaturalnych rozmiarów domek dla lalek. Większą część muzeum wypełniają na ogół wystawy czasowe poświęcone rozmaitym zagadnieniom architektonicznym. U góry mieści się stała ekspozycja prezentująca za pomocą miniaturowych makiet skondensowaną historię światowej architektury.

Bardziej tradycyjne pod względem formy Muzeum Poczty Federalnej (Bundespostmuseum: czynne jw.: wstęp wolny) przy Schaumainkai 53, skupia chyba wszystko, co ma jakikolwiek związek z pocztą. Istny raj dla filatelistów, zgromadzono tu bowiem bogate zbiory znaczków pocztowych: a do tego kolekcję mundurów listonoszy, modeli wagonów pocztowych, dyliżansów pocztowych, skrzynek na listy itp. Osobno prezentowane są telefony, jako że fankfurtczycy – nie bacząc na dokonania Alexandra Grahama Bella – uważają, iż tu właśnie zrodził się ten wynazalek.

Pod numerem 63. ulokowała się największa ozdoba Museumsufer, Galeria Stadeł (Stadelsches Kunstinstitut: czynna jak pozostałe muzea: 8 DM, śr. bezpł.). Jest uważana powszechnie za najbardziej wszechstronną galerię sztuki w Europie. Inaczej niż w przypadku galerii monachijskiej i berlińskiej nie wywodzi się ona ze zbiorów królewskich, Została powołana do życia na początku XIX w. przez frankfurckiego bankiera jako akademia sztuk pięknych, gdzie studenci mogli korzystać dla nauki ze spuścizny dawnych mistrzów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>