Spira

SPiRA (Speyer) należy do trzech słynnych cesarskich miast katedralnych. W 1990 r. obchodziła jubuleusz dwóch tysięcy lat istnienia. Zaczątkiem osady był obóz wojsk rzymskich. Jest to jedno z niewielu miast Nadrenii, które nie doznało poważniejszych szkód podczas ostatniej wojny. Chociaż obecnie Spira nie odgrywa tak dużego znaczenia jak w przeszłości, pozostaje jednak ważnym ośrodkiem handlowym i tradycyjną siedzibą biskupstwa: zachowuje tśż niepowtarzalny urok i własną atmosferę.

Dojazd koleją nastręcza niejakich trudności, dlatego wyruszając pociągiem z Wormacji najlepiej przesiąść się na autobus DB w Ludwigshafen. Można tu również dotrzeć z Heidelbergu przez Schwetzingen, lecz pokonanie 21 km tą trasą wymaga aż dwóch godzin podróży.

Spira nigdy nie by ła bardzo duża. łatwo poruszać się po niej pieszo. Głównym punktem miasta była i jest katedra. Uważa się. że to stąd pochodzi Brezel (precel), popularny w całych Niemczech. Precle mają swoje święto – Breselfest – urządzane w drugi weekend tipca.

W drugiej połowie XI w. Spira przeżywała okres świetności. Cesarze z dynastii salic- kiej wybrali ją wówczas, obok Goslar. na ulubione miejsce pobytu swego dworu. Kazali zbudować nową, wspaniałą katedrę, w której pragnęli spoczywać po śmierci. W chwili swego powstania była ona największym kościołem Zachodu. W połowie XII w. świątynię częściowo przebudowano, podnosząc jej sklepienie na niespotykaną dotąd wysokość. Dodano wieże i maleńkie zewnętrzne galerie, które stały się cechą charakterystyczną kościołów nadreńskieh. Łatwo rozróżnić dwie fazy budowy – gładkie kamienie ornamentów kontrastują z grubo ciosanym pierwotnym murent. W 1689 r. francuskie wojska zniszczyły pół nawy głównej, którą później zbudowano od nowa. Wygląd części zachodniej budzi pewen niesmak, odbudowano ją bowiem w dekoracyjnym późnoromańskim stylu Wormacji, sprzecznym z surową prostotą, cechującą bryłę katediy.

Wobec niesamowitych rozmiarów katedry jej wnętrze wydaje się niemal puste. Zachwyt budzi przepiękna, największa w Niemczech krypta. Kolorowe kolumny z piaskowca i marmurowe posadzki przwodzą na myśl budowle Orientu, Krypta składa się z trzech połączonych ze sobą części, które mieszczą cztery groby cesarskie i cztery królewskie. Spoczywa tu Rudolf I, założyciel dynastii Habsburgów.

Katedrę okala Domgarten, ogród w stylu angielskim, powstały w XIX w. Warto również obejrzeć Wieżę Pogańską (Heidentiimiehcn), która stanowi fragment starych obwarowań. Linia fortyfikacji biegła ongiś wzdłuż brzegu Renu, lecz z biegiem lat koryto rzeki przesunęło się nieco na wschód.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>