Rynek i okolice w Marburgu

Niezatarte wrażenie, na równi z imponującą bryłą zamku, wywiera pełna uroku atmosfera górnego miasta (Oberstadt) – jego wąskie uliczki, ciche zaułki, niespodziewane widoki otwierające się znienacka przed oczyma spacerowiczów, zmuszonych wspinać się na strome kamienne schodki lub błądzić po malowniczych zaułkach. Najładniejsza trasa, rozpoczynająca się u stóp kościoła św. Elżbiety, wiedzie wzdłuż Steinweg, starej wydeptanej ulicy, przy której domki z pruskiego muru zdają się stykać ze sobą.

Sercem starego miasta jest rynek, wraz z umieszczoną pośrodku fontanną św. Jerzego (St-Georg-Brunnen) i rzędem okalających go złoto malowanych domów z muru pruskiego. Latem na rynku koncentruje się życie miasta, poza sezonem, wyjąwszy dni targowe, jest ni cicho i spokojnie. Czasem można tu spotkać przyodziane w tradycyjne stroje starsze panie. Kolor odzieży stanowił ongiś znak rozpoznawczy przynależności wyznaniowej – protestanci ubierali się na czarno, ciemnobrązowo, niebiesko i zielono, katolicy nosili jasne barwy, obowiązującą kobiety fryzurą był warkocz. XVI-wieczny, gotycki ratusz zdobi fantazyjnie zwieńczona, renesansowa wieża oraz posąg św. Elżbiety, dłuta Ludwiga Juppego, trzymającej w ręku tarczę z godłem heskich landgrafów. Zamiast herbowego lwa złośliwy kamieniarz wyrzeźbił na niej zwierzę przypominające małpę.

Nieopodal rynku, w starym budynku szkolnym, mieści się stała ekspozycja poświęcona Emilowi von Behring, (Emil-von-Behring-Austellung: pn.-pt. 8.00-16.00: bezpł.), pionierowi bakteriologii, który wynalazł surowice antytoksyczne: przeciwbłonni- czą i przeciwtężcową, oraz jako pierwszy otrzymał w i 901 r. Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny. Był jednym z najsłynniejszych profesorów marburskiego uniwersytetu, podczas gdy największą sławę spośród rzeszy jego absolwentów zdobyli Bracia Grimm.

Po południowej stronie rynku stoi Kiliankirche, najstarszy kościół w Marburgu, zarazem jedyny, który w XIV w. uległ sekularyzacji. W czasach nazistowskich pełnił funkcję kwatery dowództwa SS. Przetrzymywano w nim marburskich Żydów przed deportacją. Obecnie stanowi naczelną siedzibę Niemieckiego Zielonego Krzyża, powstałej w 1950 r. organizacji na rzecz przeciwdziałania i zwalczania zagrożeń życia w odniesieniu zarówno do ludzi,jak też zwierząti roślin. Nieco dalej, równieżw kierunku południowym, znajdują się zabudowań i a Starego Uniwersytetu (Alte Universität), przejęte po dawnym klasztorze dominikańskim. W pierwotnym gotyckim kształcie zachował się jedynie kościół (9.00-16.00, śr. niecz.), reszta uległa przebudowie w stylu neo- romańskim. Okazałością wyróżnia się Aula (pn.-pt. 11.00-13.00 i 16.00-17.00: 0.30 DM), w której odbywają się uroczystości uniwersyteckie, ozdobiona freskami obrazującymi historię Marburga.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>