Porta Nigra i kolegiata św. Symeona

Chociaż miasto jest stosunkowo małe, obiekty warte obejrzenia są dość oddalone od siebie. Dlatego najlepiej jest poświęcić na zwiedzanie dwa dni. Porta Nigra (łac. „czarna brama”) pochodząca z 11 w. n.e, zamykała niegdyś miasto od strony północnej. Potężna budowla jest zarazem największą i najlepiej zachowaną rzym ską bramą wjazdową. Osadzone w ołowiu żelazna pręty łączą ze sobą masywne bloki piaskowca, który poddany łatami niszczącemu działaniu czynników atmosferycznyclr przybrał czarny kolor (stąd też nazwa bramy). Konstrukcja bramy do chwili obecnej budzi niekłamany podziw dla umiejętności architektonicznych i zmysłu taktycznego starożytnych Rzymian. Ewentualni napastnicy, sforsowawszy pierwszą przeszkodę, znaleźć się musieli w pułapce pomiędzy zewnętrzną a wewnętrzną bramą, co pozwalało obrońcom na skuteczne rażenie wroga z wysokości murów wrzącym olejem lub roztopionym ołowiem. O tym, jak znakomicie Porta Nigra spełniała swe funkcje, świadczy wieść, że na zawsze pozostała nie zdobyta i nawet mimo przegranej Trewiru, oblegający miasto najeźdźcy wdzierali się doń od innej strony.

Fakt, iż brama przetrwału do tej pory w dobrym stanie, zawdzięczamy prawdopodobnie pustelnikowi greckiemu, św. Symeonowi, który żył w XI w. Przyjaciel możnego arcybiskupa Poppo wybrał sobie na dożywotnie schronienie ponure pomieszczenie na parterze wieży wschodniej Czarnej Bramy. Po śmierci Symeona, w 1035 r„ Porta Nigra przerobiona została ku czci świętego na kościół, Kolejne pokolenia przyozdabiały go i wzbogacały w najrozmaitszy sposób, jednak w roku 1803 rozkazem Napoleona ogołocono świątynię z dodatkowych upiększeń. W len sposób z okresu po panowaniu Rzymian pozostał jedynie dwunastowieczny romański chór i kilka nieco frywolnych rokokowych rzeźb z 1750 r.

Kilka kroków dalej stoi kolegiata św. Symeona (Sinieonstift), przyłączona do kościoła. Do jej zabudowań należy Brunnen hof, najstarszy dziedziniec klasztorny w Niemczech, godny uwagi także i z tego względu, że krużganki biegną na wysokości pierwszego piętra, wspierają je zaś znajdujące się poniżej arkady. W skrzydle północnym, na parterze, znajduje się restauracja. Na górze mieści się Muzeum Miejskie (Städtisches Museum: wt.-pt. 9.00-17.00, sb. i nd. 9.00-13.00/14.00: 3 DM), lokalna odmiana popularnego muzeum regionalnego, nie najgorsza zresztą dzięki niekonwencjonalnemu wystrojowi i niektórym eksponatom. Muzeum posiada sporą kolekcją sztuki. Honorowe miejsce pośród zbiorów zajmują oryginalne rzeźby z niektórych obiektów miejskich: Marktkreuz, Steipe i Pełrusbrunnen. W dziale historii starożytnej prezentowane sąegip- skie maski grobowe i malowidła, setki rzymskich lamp oraz niezliczona ilość rzeźb greckich i rzymskich, a także kolekcja ubiorów koptyjskich.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>