Kościół św. Elżbiety

Jeszcze zanim w 1235 roku Elżbieta została kanonizowana przez papieża, Zakon Krzyżacki rozpoczął w miejscu jej dawnego hospicjum budowę świątyni, w której mogłyby spocząć szczątki świętej. Kościół św, Elżbiety (St. Elisabethkirche: IV-1X pn.-sb. 9.00 – 18.00, nd.l2.30-l8.00:Xpn.-sb.9.00-l 7.00, nd.12.30-17.00: Xl-łUpn.-sb. 10.00-16.00, nd.12.30-16.00: 2 DM) powstał jako pierwsza, czysto gotycka budowla na ziemiach niemieckich. Wyróżniający się oryginalnością i urodą kościół ma konstrukcję halową, która wymaga mocnych (widocznych na zewnątrz budowli) przypór zdolnych zrównoważyć ciężar sklepień. Plan trójlistnego krzyża, na jakim zbudowano wschodnią część świątyni pojawia się tu po raz pierwszy w zastosowaniu do gotyckiego stylu architektury. Dwie bliźniacze wieże, wznoszące się strzeliście ku górze, zwieńczone ostrymi iglicami, są bardzo charakterystyczne dla gotyku niemieckiego, surowością i dynamiką różnią się od swoich francuskich, bardziej subtelnych i bogato zdobionych, odpowiedniczek.

Wnętrze świątyni wypełnia ogromna ilość rzeźb i fresków, przedstawiających przeważnie bogobojne życie patronki. Paradoksalnie, kult św. Elżbiety swój wielki ponowny rozkwit przeżywał na krótko przed reformacją. Jego owocem było dzieło dwóch tutejszych mistrzów, rzeźbiarza Ludwiga Juppego i malarza Johanna von der Leyten, autorów pięciu wspaniałych ołtarzy skrzydłowych. Po prawej stronie od wejścia znajduje się jeden z nich, Ołtarz św. Elżbiety (Elisabeth-Altar), którego trzy kwatery ukazują kolejno pobożny wizerunek świętej, jej małżonka wyruszającego na krucjatę i wre- szcie landgrafa Konrada, zadającego Elżbiecie bolesne razy, by bardziej utwierdzić ją w wierze. W niszy po stronie przeciwnej, na lewo od wejścia, jest sarkofag Paula von Hindenburga, prezydenta Rzeszy, który mianował Hitlera kanclerzem w roku 1933. Zaraz po wojnie szczątki Hindenburga zostały przywiezione i złożone w tym zdecydowanie nieodpowiednim po temu miejscu przez Amerykanów. Przed kościołem odbywają się co pewien czas demonstracje antyfaszystowskie zwrócone przeciwko neonazistom, którzy grobowiec Hindenburga uczynili celem swych pielgrzymek. Na przeciwległym końcu tej samej nawy bocznej stoi kształtny posąg patronki, datowany na 1470 r., wykonany najprawdopodobniej na zamówienie jej arystokratycznych potomków. Przedstawia on Elżbietę w postaci, która jej samej nie przypadłaby do gustu -jako bogato odzianą księżnę w koronie, z makietą swojego kościoła w dłoni.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>