Koblencja cz. III

Idąc dalej brzegiem Mozeli, dojść można do Starego Zamku (Alte Burg), przekształconego w renesansowy pałac, w którym obecnie mieści się biblioteka miejska. Pierwotnie zamek wzniesiono dla obrony XlV-wiecznego Mostu Baldwina (Balduinbriickc). Oddaliwszy się od rzeki, dochodzi się do Miinzplatz, przy którym nadal stoi dom dyrektora mennicy. Obok znajduje się rezydencja, gdzie przyszedł na świat wybitny mąż stanu, znany z przebiegłości polityk habsburski Klemens von Metternich, orędownik obowiązującej w XIX w. teorii równowagi politycznej. Głosiła ona, iż podstawą do zapewnienia pokoju w Europie jest utrzymywanie równowagi sił pomiędzy głównymi mocarstwami. Apogeum władzy Metternicha przypadło na rok 1815, kiedy pełnił funkcję przewodniczącego Kongresu Wiedeńskiego, na którym dokonano podziału terytorialnego Europy po wojnach napoleońskich. Jak na ironię, miasto rodzinne kanclerza dostało się w udziale największemu wrogowi Auslrii – Prusom.

Idąc deptakiem do skrzyżowania Löhrstrasse i Markstrasse, można dotrzeć do malowniczej grapy czterech domów, z których każdy posiada ozdobne okno wykuszowe. Po lewej stronie znajduje się duży plac zwany Plan, wokół którego wznoszą się okazałe,

XVlll-wieczne kamienice. Za nimi dostrzec można dziwaczne, o cebulastych kształtach, barokowe wieże kościoła Najświętszej Marii Panny (Liebfrauenkirche). Elegancki, acz trochę zbyt wielki gmach posiada romańską nawę z chórem i gotyckie prezbiterium. Zaraz za nim stoi ratusz, niezbyt fortunnie umieszczony w przepastnym byłym kolegium jezuickim.

Pod koniec XVIII w. rozbudowę Koblencji prowadzono w kierunku południowym, zgodnie z zamiarami nadania jej klasycystycznej formy. Trewirscy arcybiskupi elektorzy przenieśli swoją siedzibę do olbrzymiego zamku. Trzy lata po ukończeniu prac budowlanych elektor uciekł przed nadciągającą armią Napoleona i nigdy już nie powrócił. Ogołocone doszczętnie podczas ostatniej wojny budynki służą dziś jako biura. Trwalszym świadectwem epoki klasycystycznej jest statecznie wyglądający teatr wraz ze stojącym przed nim obeliskiem, znajdujący się przy Deinhardplatz. Dobór repertuaru dramatycznego i operowego, a także innego typu rozmaite imprezy artystyczne mogłyby zawstydzić niejeden większy ośrodek.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>