Katedra w Moguncji – dalszy opis

Przestronne wnętrze utrzymuje w zasadzie czystość stylu. Ponad arkadami naw widnieje cykl fresków, przedstawiających Życie Chrystusa. Jest on dziełem malarzy z Brac twa Nazareńczyków. Tworząc w początkach XIX w. usiłowali oni odnaleźć w sobie świeżość i wiarę artystów średniowiecznych, nie zaś jedynie stylizować swe obrazy według dawnych wzorów. Katedralną nawę zdobią przede wszystkim imponujące grobowce kolejnych arcybiskupów mogunckich, prawdziwy przekrój osiągnięć sztuki rzeźbiarskiej i nagrobkowej od wieku XIII po XIX. Do najpiękniejszych spośród nich zaliczyć można XV-wieczny Sarkofag Adalberta z Saksonii (trzeci grobowiec licząc od strony północnej): zmarł on młodo, jeszcze przed konsekracją, dlatego nie ma na sobie szat duchownych. W Magnuskapelle znajduje sięOrió Pański najprawdopodobniej dłuta tego samego artysty. Najwspanialsze grobowce pochodzą wszakże z początków XVI w., a twórcą ich był moguntczyk Hans Backoffcn, jeden z najwybitniejszych rzeźbiarzy niemieckich przełomu gotyku i renesansu. Jest on autorem Pomnika Uriela von Gem- mingen (przedostatnia kolumna, licząc od północnej strony) oraz dwu dalszych nagrobków po stronie przeciwległej.

Muzeum Diecezjalne (Diözesanmuseum: pn.-śr. i pt. 10.00-16.00, czw. 10.00-17,00, sb. 10.00-14.00: bezpł.) ulokowało się obok katedry, w pomieszczeniach prowadzących do budynków klasztornych. Posiada ono kolekcję pięknych rzeźb średniowiecznych, m.in. ocalałe fragmenty dzieł anonimowego genialnego kamieniarza z połowy XIII w., znanego pod imieniem Mistrz z Naumburga (od późniejszych jego rzeźb w katedrze naumburskiej w Saksonii-Anhalt). Należą do nich apokaliptyczne sceny, ukazujące wybranych i potępionych oraz tzw. Głowa z opaską: w pracach tych uderza niezwykły indywidualizm i realizm ujęcia odtwarzanych postaci.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>