Domfreitiof

Z Głównego Rynku (Hauptmarkt) odchodzi Stemstrasse, wiodąca do Domfreihof – obszaru, który w czasach feudalnych należał do katedry i z tej racji posiadał przywilej zwalniający od obowiązku świadczeń na rzecz suwerena. Dzieje tego miejsca są równie fascynujące jak dzieje miasta. Ich początki sięgają 330 r. n.e. Wówczas cesarzowa Helena, matka Konstantyna Wielkiego i późniejsza święta, przeznaczyła tę część swojej dziedziny, gdzie przypuszczalnie wznosił się jej pałac, na budowę ogromnego, podwójnego kościoła. Był to jeden z czterech wielkich kościołów zbudowanych przez cesarza na znak poparcia dla nowej religii imperium. Trzy pozostałe to stary kościół św. Piotra w Rzymie, świątynia Grobu Chrystusa w Jerozolimie i świątynia Narodzenia w Betlejem.

Domstein, fragment granitowego filara z pierwotnej rzymskiej świątyni, zobaczyć można przed południowym portalem. Inny filar, osiemnastometrowej wysokości, stoi obecnie na dziedzińcu między katedrą a kościołem NMP. Fundamenty pod obecnie istniejącą budowlę położono w 1030 r., mimo upływu setek lat wygląd fasady pozostał prawie niezmieniony. Jedynym wyjątkiem było wspomniane już podniesienie południowej wieży katedry w odpowiedzi na budowę przewyższającej ją wieży kościoła św. Gangolfa. Wrażenie niesłychanej lekkości i przestronności wnętrze zawdzięcza sklepieniu żebrowemu. Najbardziej rzuca się w oczy pulpit i Ołtarz Wszystkich Świętych, znajdujący się na trzeciej kolumnie w południowej części nawy głównej. Ich twórcą był Ruprecht Hoffmann, pomysłowy miejscowy rzeźbiarz, którego dziełem jest też fontanna św. Piotra na rynku.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>