Darmstadt – opis miasta

Pomiędzy rokiem 1567 !1918 miasto było stolicą państweka Hessen-Damisladt, które zyskawszy tytuł Wielkiego Księstwa w epoce wojen napoleońskich sprawowało kontrolę nad rozległym obszarem ziem wokół Renu, Pozycji stołecznego miasta zawdzięcza Darmstadt ówczesne ożywienie w dziedzinie urbanistyki, które zaowocowało mnogością reprezentacyjnych ulic i placów. Większość z nich uległa zniszczeniu w nocy 11 września 1944 r., kiedy to na miasto spadło 300 tys. pocisków zapalających i 700 bomb o potężnej sile wybuchu, W wyniku starannie zaplanowanego ataku, podobnego do nalotu, który wcześniej zrównał w ziemą Hamburg, zginęło 12 tys. Iud2i. Odbudowa i kulturalne odrodzenie DarmsladL dokonały się w nadzwyczaj szybkim tempie, jednak olbrzymia część historycznej zabudowy pozostała stracona na zawsze.

Rozległy Luisenplatz, gdzie krzyżuje się większość linii tramwajowych i autobusowych, stanowi centrum handlowe dzisiejszego Daimstadt. Na placu wznosi się kolumna wielkiego księcia Ludwika T (Ludwigsaule). Podążająca stąd w kierunku wschodnim Rheinstrasse dochodzi do Ernst-Ludwig-Platz, na którym wznosi się Biała Wieża (Weisser Turm), pierwotnie XV-wicczna baszta obronna, później przebudowana w barokowym stylu. Jeszcze dalej rozpościera się trójboczny Marktplatz, miejski rynek, którego południową stronę zajmuje renesansowy ratusz, Tuż za rogiem stoi Stadskirche\ podstawowa bryła miejskiego kościoła powstała w XVI w., liczne dobudówki i wielokrotne modyfikacje złożyły się wszakże na jej dzisiejszy wygląd.

Po stronie północnej Marktplatz znajduje się zamek, olbrzymi kompleks architektoniczny, który narastał stopniowo przez siedem stuleci. Zrównany z ziemią w czasie nalotów w 1944 r., został pieczołowicie zrekonstruowany po wojnie. Barokową część budowli, zwaną Nowym Zamkiem (Neuschloss), zajmuje biblioteka i archiwa miejskie, w renesansowym Starym Zamku (Ahschloss) mieści się uczelnia techniczna, a także zamkowe muzeumfSchlossmuseum: pn.-cz.w. 10.00-13.00 i 14.00-17.00, sb.i nd. 10.0013.00: 2.50 DM). Byłoby to zapewne jeszcze jedno typowe niemieckie Heimatmuseum – opisujące zazwyczaj mało atrakcyjne atrakcje najbliższej okolicy, które z czystym sumieniem można sobie darować – gdyby nie posiadało jednego z arcydzieł renesansu, a mianowicie Madonny Jakuba Meyera, namalowanej w 1526 r. przez Hansa Holliei- na Młodszego. Jest to ostatnie z katolickich malowideł oilarzowych przed konwersją artysty, który podobnie jak i inni wielcy malarze tej epoki przeszedł na protestantyzm. Obraz przedstawia byłego burmistrza Bazylei w otoczeniu zmarłych żon i żyjącej współmałżonki, proszącego Matkę Boską o wstawiennictwo w imieniu chorego synka. Rysy dziecka w dość zaskakujący sposób przypominają twarz Dzieciątka Jezus.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>