Category Turystyka

Biiddingen i Steinau

Wystarczy kilka minut, by dojechać pociągiem do położonego u stóp Vogelsbergu, zaledwie 10 km na północ do Gelnhausen, niewielkiego BUDDINGEN, którego powstanie datuje się na epokę panowania cesarskiej dynastii Hohcnstaufenów. Dziś miejscowość pełni rolę uzdrowiska, bywa leż odwiedzana z uwagi na interesujące zabytki średniowiecznej przeszłości. W nienaruszonym stanie dotrwały do naszych czasów mury warowne obiegające miasto wraz z kilku zdobionymi gotyckimi bramami. Można także obejrzeć zamieszkały po dziś dzień zamek (zwiedzanie z przewodnikiem: III-X wt.-nd. ogodz. 14.00, 15.00 i 16.00: 3 DM). Zewnętrzne mury przedzameza (Vorburg) osłaniają zamek środkowy (Kemburg), który tworzy zadziwiającą bryłę o trzynastu bokach, W ciągu stuleci budowla zyskiwała coraz to nowe oblicza i dziś nie brak w jej wyglądzie śladów żadnego ze stylów, jakie panowały w architekturze począwszy od XII aż po XVII wiek. Gotycka kaplica zamkowa (Schlosskapelle) budzi szczególny podziw dzięki wymyślnej konstrukcji sklepienia oraz bogato rzeźbionym stallom.

czytaj więcej

Gelhausen – dalszy opis

Położone na wzniesieniu miasto skupia się wokół dwóch placów targowych, Dolnego Rynku (Untermarkt) i Górnego Rynku (Obermarkt). Domy z pruskiego muru, szczególnie zaś ratusz, otaczające drugi z wymienionych placów, robią duże wrażenie, lecz ponad wszystko wybija się urodą kościół Najświętszej Marii Panny (Marienkirche), stojący pomiędzy oboma rynkami. Budowla narastała stopniowo poprzez wieki, jej olśniewająca konstrukcja pozwala wyraźnie obserwować przejście od stylu romańskiego do gotyku. Na wybitną uwagę zasługują cztery wieże, które razem tworzą nieodparcie wdzięczny obiekt do sfotografowania, a także misterna dekoracja wnętrza prezbiterium. Bezpośrednio pod kościołem, dziś jako jego część, znajduje się Romanisches Haus, który był zbudowany dla grona możnowładców z otoczenia Fryderyka Barbarossy.

czytaj więcej

Kiedrich I okolice

Z Eltville autobus zabierze cię do KIEDRICH – miasteczka jakby żywcem przeniesionego wprost ze średniowiecza, nad którym górują ruiny zamku Scharfenstein. Turystów przyciąga XV-wieczny kościół św. Walentego (St. Valentinus-Kirche: 1V-X wt.- nd. 14.30-16.00), niegdysiejszy cel pielgrzymek nieszczęśników dotkniętych chorobą św. Walentego, czyli epilepsją. Wewnątrz obejrzeć warto najstarsze (pochodzące z 1500 r.) czynne organy w Niemczech, wizerunek Madonny z Kiedrich namalowany ok. 1330 r. oraz drewniane ławy, pokryte misternymi rzeźbieniami z motywem winorośli.

czytaj więcej

Rheingau i Eltville

Ziemie należące do Hesji, ciągnące się wzdłuż Renu, od Wiesbaden do Lorchhausen, gdzie rozpoczyna się już kolejny kraj związkowy, Nadrenia-Palatynat, określa się nazwą RHEINGAU. Region ten, osłonięty od wiatrów łagodnymi zboczami Taunusu, słynie z produkcji najprzedniejszych niemieckich win. Rozległe winnice, senne przysiółki, ruiny starych warowni przyciągają amatorów każdego rodzaju turystyki, zarówno indywidualnej, jak i zorganizowanej przez biura podróży. Linia kolejowa łączy poszczególne miejscowości Rheingau z Wiesbaden. Podróżując samochodem masz szansę dotarcia do wielu malowniczych zakątków. Droga B42, łącząca Wiesbaden z Nadrenią- Paiatynatem, zwana jest Rheingauer-Riesling-Route i przebiega przez wszystkie ważniejsze ośrodki produkcji win. Czyż to nie urocza wycieczka, gdzie na każdym postoju można posmakować odrobinę miejscowych specjałów, a przy okazji zakupić butelkę lub dwie na pamiątkę! Rheingauer-Riesling-PJad oznacza szlak spacerowy, który prowadzi niższymi partiami pasma Gór Kheingau (Rheingau-Gebirge) – opadającej ku brzegom Renu części masywu Taunus.

czytaj więcej

Wiesbaden – dalszy opis

Po jednej stronie Domu Zdrojowego stoi gmach Teatru Państwowego (Staatstheater), jeszcze jeden przykład eklektyzmu czerpiącego ze wzorów klasycznych: po stronie przeciwnej jest Park Zdrojowy (Kurpark), utrzymany w stylu angielskim – plączące wierzby zwieszają gałęzie nad stwami, po których pływją kaczki. Wśród zieleni ukryta jest olbrzymia szachownica. Można stąd wędrować nieprzerwanie aż do zalesionych zboczy Taunusu, górzystego obszaru, który ciągnie się daleko na północ od Wiesbaden.

czytaj więcej

Odenwald

Odcnwald – tak zwie się rozległy, górzysty i zalesiony, region obejmujący najbardziej na południe wysuniętą część Hesji, rozciągający się również poza jej granicami, na obszarze Bawarii oraz Badenii-Wirtembergii. Swoim zasięgiem odpowiada rezerwatowi przyrody Naturpark Bergstrasse-Odenwald. Wzdłuż jego zachodnich krańców prowadzi Bergstrasse-„górska droga”, której myląca nazwa wywodzi się jeszcze z czasów rzymskich: Strata Montana była wówczas znaczącym traktem wojskowym. W średniowieczu stał się on popularnym szlakiem handlowym: licznie po obu jego stronach rozmieszczone zamki miały za zadanie strzec kupieckiego dobytku, narażonego na napaści ze strony rabusiów zaczajonych w bagiennych ostępach wokół Renu. Dziś Bergstrasse oznacza trasę turystyczną łączącą Darmstadt oraz Heidelberg i kojarzy się Niemcom z hojnością drzew owocowych, które wcześniej niż gdziekolwiek indziej zakwitają tu już na przełomie marca i kwietnia. Im bardziej na wschód, w głąb Odenwaldu, tym więcej spotyka się malowniczo wśród wzniesień położonych miasteczek z pruskiego muru, gdzie po dziś dzień ludność uprawia tradycyjne rzemiosła.

czytaj więcej

Noclegi w Darmstadt

Najtańsze znajdziesz na przedmieściach, poza obrębem centrum, które z kolei petne jest hoteli średniej klasy. Darmsztadzkie schronisko młodzieżowe położone jest przy Landgraf-Georg-Str. 119 (»06151/45293: ?J)), na prawo od kąpieliska nad jeziorem Grosser Woog, a zarazem w dogodnym punkcie sprzyjającym wycieczkom na Mathil- denhóhe (Wzgórze Matyldy) w poszukiwaniu zabytków Jugendstilu.

czytaj więcej

Południowe stare miasto – Frankfurt cz. II

Pokonując niewielki odcinek na północny zachód ulicą Münzgasse, odnajdziesz niegdysiejszy klasztor karmelitów (Karmeliterkloster: wt.-nd. 11.00-18.00: 3 DM), późno- gotycką budowlę, odrestaurowaną z uwagi na niezwykłe, jedyne w swoim rodzaju malowidła ścienne pędzla szesnastowiecznego artysty i przywódcy rewolucyjnego Jerga Ratgeba. Poważnie uszkodzone w wyniku działań wojennych dzieło przywrócono ostatnio do dawnej świetności dzięki skurpulatnym pracom konserwatorskim. Następstwem użycia przez Ratgeba tempery jest bladość malowidła. Cykl w krużgankach ilustruje historię biblijną: w refektarzu ukazane zostały sceny z życia proroka Eliasza oraz dzieje misji i męczeństwa mnichów karmel kańskich w Ziemi Świętej.

czytaj więcej

Okolice Römerbergu

Na wschód od Römerplatz rozciąga się obszar współczesnej zabudowy, budzącej sprzeczne odczucia. Dominujący akcent stanowi tu okazała budowla zwana Kultur-Schirn, wielofunkcyjne centrum kulturalne. Ma ona kształt szklanego tunelu (gdzie regularnie odbywają się prestiżowe wystawy), połączonego z obszerną rotundą, która mieści galerię oraz kawiarnię. Frankfurtczycy ochrzcili ją mianem „Federalnej kręgielni’’, funkcjonuje też – ze względu na bliskość katedry – bardziej wyrafinowana nazwa, „Mord w katedrze”. Bez względu na ocenę wyglądu tej instytucji – zależną od prywatnych zapatrywań na postmodernizm – pozostaje ona śmiałą próbą przywrócenia Römerbergowi tradycjnej roli centrum, w którym zawsze najpełniej tętniło życie Frankfurtu. Prawie równolegle do Kultur-Schirn, granicząc od południa z Saalgasse, ciągnie się rząd zwieńczonych ozdobnymi szczytami kamieniczek, które mimo jak najbardziej współczesnego projektu, konstrukcji i wykonania nasuwają nieodparte skojarzenia ze średniowieczem.

czytaj więcej

Rbmerberg

Zwiedzanie Frankfurtu rozpocząć można od Rómerhergu – historycznego i, w przybliżeniu, geograficznego centrum miasta. Na owym niewysokim wzgórzu, w miejscu dawnych osad rzymskich i germańskich, Karol Wielki wzniósł niegdyś twierdzę, by strzegła brodu na Menie. Stąd wywodzi się nazwa Frankfurtu – Frankonwurd (Bród Franków). W średniowieczu Rómerberg znaczył praktycznie tyle, co Frankfurt: tam mieścił się rynek, plac targowy, tam odbywały się jarmarki, święta ludowe i zgromadzenia publiczne, tam też miały miejsce niektóre uroczystości podczas koronacji cesarskich. Aż po wiek dwudziesty Rómerberg był sercem miasta, wciąż zachowując średniowieczny klimat dzięki domom z pruskiego muru wzniesionym przez majętnych kupców i bankierów, którym Frankfurt zawdzięcza) miano jednego z najbogatszych ośrodków w Niemczech i zarazem – jak pisał Goethe – tytuł „tajnej stolicy” kraju.

czytaj więcej

Wokół kościoła św. Elżbiety

Kościół św. Elżbiety otaczają budynki pierwotnie należące do Zakonu Krzyżackiego. Tworząc rodzaj zaułka, który okala świątynię od wschodu, stojąluobok siebie Brüderhaus i Herrenhaus z XIII w., piętnastowieczny Deutsch-Orden-Haus i o wiek późniejszy Kornspeicher. Obecnie wszystkie należą do uniwersytetu. Kornspeicher, służący w przeszłości jako spichrz zbożowy i piekarnia, mieści dziś zbiory Muzeum Mincralogi- czego (Mineralogisches Museum: śr. 10.00-13.00 i 15.00-18.00, czw. i pt. 10.00-13.00, sb. i nd. 11.00-15.00: bezpi.). Wbrew temu co sugeruje nazwa, można doświadczyć tu nie byle jakich przeżyć estetycznycli podziwiając mieniącą się wszystkimi barwami tęczy kolekcję drogocennyclt kamieni. Na zachód od kościoła św. Elżbiety, na niewielkim wzgórzu pośród maleńkiego cmentarza, stoi Kaplica św. Michała (St. Michaelskapelle), gdzie odprawiano nabożeństwa żałobne za zakonników i pielgrzymów. Tu właśnie przeniesiono szczątki św. Elżbiety, gdy jej kult został oficjalnie zakazany.

czytaj więcej