Daily Archives 18 lipca 2017

Katedra i jej okolice – kontynuacja

Obok katedry stoi romański kościół św. Michała (St. Michaelskirche: codz. 1II-X 9.30- 12.00 i 14.00-17.00: Xl-lll 14.00-16.00) zbudowany na planie krzyża greckiego, na wzór Bazyliki Świętego Grobu w Jerozolimie. Jest to jedyny znaczący budynek w mieście, który unikną! modyfikacji w czasie, gdy całą Fu Idę przebudowywano w stylu barokowym. Niepozorny, wydaje się pozostawać w cieniu potężnej sąsiadki, a jednak, na swój sposób, czyni wrażenie większe niż katedra. W swoim wnętrzu zawiera-jakkolwiek poważnie zmienioną -rotundę pierwotnej świątyni, a dwie z ośmiu kolumn wspierających pochodzą z 822 roku. Nie przeocz cztemasowiecznej kamiennej tablicy, umieszczonej w barokowej kaplicy północnego transeptu, która ilustruje Mękę Pańską używając specyficznego „pisma obrazkowego”, adresowanego do ówczesnych wiernych, nie umiejących czytać: usta. na przykład, symbolizują pocałunek Judasza.

czytaj więcej

Katedra i jej okolice

Okazała fuldańska katedra została wzniesiona na zachodnim skraju starego miasta według projektu Johanna Dientzenhofera, przedstawiciela znanego rodu niemieckich architektów. (Na marginesie można wspomnieć, że najwybitniejszy z członków dynastii, Kilian Ignaz Dietzenhofer, żyjący w XVIII w., działa) również na Śląsku.) Wczesnobarokowa budowla została starannie przemyślana, zarówno od strony architektonicznego szczegółu jak i ogólnego wyrazu złożonej konstrukcji, wyróżniając się dzięki temu na tle przeważającej liczby niemieckich kościołów. Ozdobą przestronnego, kipiącego od sztukaterii, wnętrza jest ołtarz główny, z wyobrażeniem wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, któremu splendoru dodają bogate złocenia i sześć marmurowych kolumn. Z tyłu mieści się mała, bardziej ascetyczna kapliczka, w której mnisi zbierali się na wspólne modlitwy. Krypta pod ołtarzem głównym skrywa grób św. Bonifacego: sarkofag tworzy jedną całość z ołtarzem z czarnego marmuru. Zdobiące go reliefy przedstawiają męczeństwo świętego i jego zmartwychwstanie w Dniu Sądu Ostatecznego.

czytaj więcej

Kościół św. Elżbiety – dalszy opis

W pobliżu, w północnej części wspomnianego wyżej trójlistnego krzyża, który zamyka plan kościoła od strony ołtarza głównego, otwiera się chór św. Elżbiety (Eiisabeth-Chor). Jego środek zajmuje strzeliste mauzoleum, gdzie trumna z prochami świętej umieszczona została w miejscu jej pierwotnego spoczynku. Zwróć uwagę na płaskorzeźby zdobiące piedestał: zamiast królów i biskupów opłakujących zazwyczaj czcigodnego zmarłego znaleźli się tu żebracy i kaleki. Najwspanialszy spośród ołtarzy świątyni poświęcony jest Najświętszej Marii Pannie. W predellę została zręcznie pizez Juppego wkomponowana znacznie starsza i otaczana kultem Pieta. Malowidła ścienne ukazujące żywot Elżbiety przez długi czas pozostawały niewidoczne, odkryto je dopiero w naszym stuleciu.

czytaj więcej

Biiddingen i Steinau

Wystarczy kilka minut, by dojechać pociągiem do położonego u stóp Vogelsbergu, zaledwie 10 km na północ do Gelnhausen, niewielkiego BUDDINGEN, którego powstanie datuje się na epokę panowania cesarskiej dynastii Hohcnstaufenów. Dziś miejscowość pełni rolę uzdrowiska, bywa leż odwiedzana z uwagi na interesujące zabytki średniowiecznej przeszłości. W nienaruszonym stanie dotrwały do naszych czasów mury warowne obiegające miasto wraz z kilku zdobionymi gotyckimi bramami. Można także obejrzeć zamieszkały po dziś dzień zamek (zwiedzanie z przewodnikiem: III-X wt.-nd. ogodz. 14.00, 15.00 i 16.00: 3 DM). Zewnętrzne mury przedzameza (Vorburg) osłaniają zamek środkowy (Kemburg), który tworzy zadziwiającą bryłę o trzynastu bokach, W ciągu stuleci budowla zyskiwała coraz to nowe oblicza i dziś nie brak w jej wyglądzie śladów żadnego ze stylów, jakie panowały w architekturze począwszy od XII aż po XVII wiek. Gotycka kaplica zamkowa (Schlosskapelle) budzi szczególny podziw dzięki wymyślnej konstrukcji sklepienia oraz bogato rzeźbionym stallom.

czytaj więcej

Gelhausen – dalszy opis

Położone na wzniesieniu miasto skupia się wokół dwóch placów targowych, Dolnego Rynku (Untermarkt) i Górnego Rynku (Obermarkt). Domy z pruskiego muru, szczególnie zaś ratusz, otaczające drugi z wymienionych placów, robią duże wrażenie, lecz ponad wszystko wybija się urodą kościół Najświętszej Marii Panny (Marienkirche), stojący pomiędzy oboma rynkami. Budowla narastała stopniowo poprzez wieki, jej olśniewająca konstrukcja pozwala wyraźnie obserwować przejście od stylu romańskiego do gotyku. Na wybitną uwagę zasługują cztery wieże, które razem tworzą nieodparcie wdzięczny obiekt do sfotografowania, a także misterna dekoracja wnętrza prezbiterium. Bezpośrednio pod kościołem, dziś jako jego część, znajduje się Romanisches Haus, który był zbudowany dla grona możnowładców z otoczenia Fryderyka Barbarossy.

czytaj więcej