Monthly Archives Grudzień 2015

Hbchst

Goszcząc we Frankfurcie, warto odwiedzić przedmieście Höchst (S-Bahn, linia #1 lub #2 z dworca głównego lub Hauptwache), które słusznie kojarzy się z nazwą koncernu chemicznego Hoechst. Jakkolwiek nieco w cieniu zakładów przemysłowych, znajduje się tam urodziwa, choć niewielka starówka. Interesującym obiektem jest z pewnością Balongaropalast przy Balongarostrasse 109, barokowa kamienica, aż nadto grzesząca właściwym temu stylowi nadmiarem. W przylegających doń ogrodach odbywają się od czasu do czasu przedstawienia teatralne pod gołym niebem. Przy tej samej ulicy pod numerem 186 znajduje się Dalbcrghaus, mała fabryczka porcelany o tradycjach sięgających XVIII w. Za sporą sumę można nabyć repliki historycznych już dzisiaj figurek pasterzy i pasterek oraz towarzyszących im owieczek. Przy Schlossplatz wznosi się re- nesansowy zamek i siara Wieża Celna (Zollturm), w której mieści się lokalne muzeum. Sponsorowane przez zakłady Hoechst, wicie miejsca poświęca ukazaniu historii fabryki. Na wschód od muzeum położony jest kościół św. Justyniana (St. Justiniankirche), z pewnością najstarsza świątynia w granicach Frankfurtu. Do dziś zachowała w nienaruszonym stanie nawę pamiętającą epokę Karolingów, absydę usunięto w czasie gotyckiej przebudowy.

czytaj więcej

Katedra w Moguncji

Współczesna Moguncja rozciąga sit: po obu stronacli Renu, natomiast cale zabytkowe stare miasto, bary i restauracje znajdują się na zachodnim bizegu. Zajmuje ono dość znaczny obszar, dobrym punkiem orientacyjnym są wieże katedry.

czytaj więcej

EIFEL

By nie uchybić prawdzie, zawczasu trzeba przyznać, iż położone po części w Nadrenii- Palatynacie, po części zaś w Północnej Nadrcnii-Weslfalii góry Eifel niewiele tylko przewyższają spore pagórki. Nie są zbyt atrakcyjne, dlatego zapewne nie przyciągają rzesz turystów. Należące do Nadrenii-Palatynatu tereny Eifel cechuje jednak łagodny pejzaż pokrytych lasami wzgórz i odkiytych wrzosowisk, gdzieniegdzie napotyka się jeziora wulkaniczne i czyste, ciche doliny. Przyjeżdżają tu głównie Niemcy, którzy letnie wakacje spędzają za granicą, a tu wypoczywają późną wiosną lub wczesną jesień ią. Jednym słowem, Eifel to dobre miejsce wytchnienia po zatłoczonych okolicach Renu i Mozeli.

czytaj więcej

PRZEŁOM RENU

Minąwszy Moguncję (zob. str. 135-141), Ren skręca na zachód i płynie dalej leniwym nurtem. Nagle koryto rzeki gwałtownie rozszerza się i załamuje przybierając znienacka kierunek północny: wydaje się, iż za chwilę zatopi niskie brzegi. Widoczność przesłaniają podłużne, lesiste wysepki na rzece.

czytaj więcej

Saarburg

SAARBURG znajduje się 24 km na południe od Trewiru, przy linii kolejowej do Saarbrucken. Mimo, że nie leży w dolinie Mozeli, uchodzi jednak zwyczajowo za miasto do niej przynależne, z uwagi na charakterystyczny, z lekka galijski klimat, jaki tu panuje, typowy dla obszaru pomiędzy granicą francuską a Renem, odmienny od atmosfery pozostałej części Niemiec. Przez długie lata Saarburg pozostawał przedmiotem sporu między Francją i Niemcami. Przechodził z rąk do rąk, nierzadko palony w odwecie przez uchodzące wojska francuskie. Szczęśliwie przetrwały po dziś dzień nietknięte fragmenty dawnych fortyfikacji, jak i ruiny zaniku z wysoką, dobrze zachowaną wieżą, górującą nad doliną Saary. Na starym mieście, pomiędzy domami o barwie jasnego różu i zieleni, spływa szeregiem kaskad z wysokości 20 m niewielki dopływ Saary, Leuk- bach. Wokół pną się winoroślą, z których produkuje się wino Snarburgcr liausclt. Lokalną atrakcjąjest stara odlewnia dzwonów (Glockcngiesscrei), w której dzwony odlewane są wedle metod niewiele różniących się od tych sprzed wieków. Zwiedzaćjąmożna po uprzednim ustaleniu terminu w biurzeinformacji turystycznej, Graf-Siegfried-Str. 32 (pn.-pt. 9.00-17.00, sb. 10.00-17.00: «0658I/8I215). Rejsy wycieczkowe statkiem wzdłuż Saary i do Luksemburga prowadzi Saar Personenschiffahrt, Laurenliusberg 5 («00581/5605). „

czytaj więcej

Wormacja

Otojedno z wiekopomnych miejsc Zachodu, tu była świątynia Rzymian, królewska twierdza Nibelunga, pałac Karola Wielkiego, dwór księcia biskupa Wormacji. Inskrypcja na katedrze w Wormacji. 40 kilometrów na południe od Moguncji leży dawne miasto cesarskie WORMACJA (Worms). Na jej obszarze wznosiły się przed wiekami osady plemion celtyckich, wyparte w czasach późniejszych przez rzymskie kohorty. W V w. Wormacja przez krótki czas pełniła rolę stolicy królestwa Burgundów. Jego dzieje stały się kanwą słynnego niemieckiego eposu narodowego, Pieśni o Nibehmgach (zob. ramka). Wormacja była ulubioną siedzibą monarchów, tutaj odbyły się cesarskie zaślubiny zarówno Karola Wielkiego, jak i Fryderyka Barbarossy. Tutaj w roku 1122 zawarty został pierwszy konkordat kładący kres waśniom pomiędzy cesarstwem i stolicą papieską. Miasto rozkwitło wspaniale w epoce średniowiecza i przez pewien czas odgrywało ważną rotę polityczną w dziejach narodu, stając się siedzibą sejmu Rzeszy. Do historii przeszły obrady w 1521 r,, zakończone wydaniem edyklu skazującego na banicję Marcina Lutra. Niestety, większość budowli będących świadkami wspaniałych dziejów Wormacji unicestwiła wojna o sukcesję toczona przeciw Francuzom: kilka ocalałych zabytków zdobi nowoczesne i funkcjonalne powojenne centrum dzisiejszego miasta. Przed wiekami Wormację obdarzono przydomkiem „Mała Jeruzalem” z uwagi na liczebność tutejszej społeczności żydowskiej: ocalałe ślady jej kultury należą do ważniejszych pamiątek wielkiego niegdyś dziedzictwa kulturowego diaspory w Niemczech.

czytaj więcej

Efbach i Beerfelden

Na południe droga prowadzi z Michelstadt do ERBACH. Miasteczko pozostaje całkowicie w cieni u olbrzymiego barokowego zamku (II l-X wt.-nd. 8.30-12.00 i 13.30-17.00: 5 DM), w którym można jeszcze odnaleźć ślady poprzedniej, średniowiecznej budowli. Ma tu swoją siedzibę lokalne muzeum, ciekawsze niż bywają na ogół tego typu placówki. Począwszy od osiemnastego wieku, Elbach zyskało sławę największego w Niemczech ośrodka wyrobu przedmiotów z kości słoniowej. Dzieła wykonane z tej szlachetnej materii podziwiać można w Niemieckim Muzeum Rzeźby z Kości Słoniowej (Deutsches Elfenbeinmuseum: codz. 10.00-12.30 i 14.00-17.00: 5 DM) przy Otto-Glenz-Str. I.

czytaj więcej

Na południe do kolegiaty św. Pawła

Wzdłuż Judengasse biegną dobrze zachowane mury miejskie z dwiema bramami, Ra- schitor i Friesenspitze. Idąc na południc ulicą Karolingerstrasse dochodzi się do skrzyżowania Rheinstrasse i R6merstras.sc, gdzie stoi barokowy zbór luterański, kościół św. Fryderyka (Friedrichskirche). Obok znajduje się Rotes Haus (Czerwony Dom), jedyna ocalała renesansowa kamienica w mieście. Podziwiając fantazyjne, różowej barwy zwieńczenie gmachu, trudno oprzeć się wrażeniu, iż przetrwanie tak pięknego budynku nie było jedynie dziełem przypadku. Zaledwie kilka minut drogi stąd w kierunku południowo-zachodnim wznosi się jedna z najbardziej zachwycających świątyń Wormacji, kolegiata św. Pawia (Stifskirche St. Paul). Zbudowana z grubo ciosanego piaskowca, posiada nietypowego kształtu potrójną wieżę oraz charakterystyczne okrągłe romańskie okno i jest miniaturową wersją katedry. Dalej na wschód są usytuowane inne ocalałe części murów miejskich: Burgerturm, Torturm i Lutherpfbrtchen.

czytaj więcej

Stara dzielnica żydowska w Wormacji

Na wschód od katedry, przy Neumarkt, mieści się Adlcrapotheke. Apteka jest jednym z niewielu barokowych obiektów, które przetrwały wojnę o sukcesję Palałynatu. Z tego okresu pochodzi też pobliski kościół Świętej Trójcy (Dreifaltigkeitskirche). Zachowała się tylko fasada zewnętrzna, w środku jest on całkowicie zmodernizowany. Idąc na północ wzdłuż Kammerer Strasse dochodzi się do romańskiej kolegiaty św. Marcina (Stifskirche St. Martin). Biała fasada budynku i kanciasta wieża nasuwają skojarzenia z baśniową budowlą. W lochach kościelnych przypuszczalnie był więziony niegdyś św. Marcin.

czytaj więcej

Bad Homburg von der Hohe

BAD HOMBURC VON DER HOHE (dojazd z Frankfurtu kolejką S-Bahn #5) w szeregu najbardziej wykwintnych uzdrowisk zdrojowych w Niemczech ustępuje pier- szeństwa jedynie Baden-Baden. Bez maki dwa stulecia miasto było stolicą maleńkiego państewka Hessen-Homburg, dopóki w roku 1866 nie zostało wraz z nim wcielone do Prus. W niedługim czasie odzyskało część prestiżu, stając się letnią stolicą zjednoczonej Rzeszy, gdzie Jego Cesarska Wysokość najchętniej spędzał gorące miesiące kanikuły. Dzisiejszy Homburg ma dwa oblicza: historyczne śródmieście o handlowym charakterze ulokowało się na wzgórzu, zaś nieco ospała dzielnica uzdrowiskowa rozciąga się leniwie u jego północnych podnóży

czytaj więcej

Alsfeld

Zabudowa z muru pruskiego nieodmiennie realizuje przyjęty w tych stronach kanon. Wiele domów ze starości chyli się ku uliczkom brukowanym kocimi łbami. Gotycki ratusz, wyglądający równie wiekowo i do tego nieco tajemniczo, należy do najładniejszych w Niemczech. Wznosi się przy północnej krawędzi rynku, w sercu starego miasta. Po stronie wschodniej słoi renesansowy Dom Weselny (Hochzeitshatis), rzadka kamienna budowla, od chwili powstania przeznaczona na uroczystości weselne i lokalne święta. Tuż u południowo-zachodniego wylotu placu, przy Rittergasse 3-5, w dwu barokowych budynkach pomieszczono Muzeum Regionalne (Regionalmuseum: pn.-pl. 9.00-12.30 i 14.00-16.30: sb. 9.00-12.00 i 13.00-16.00, nd. 10.00-12.00 i 14.00-16.30: I DM), poświęcone folklorowi i historii tutejszych stron. Za ratuszem piętrzy się szara, zgeometryzowana bryła St. Walpurgiskirche, kościoła datowanego na wiek XIII, przebudowanego częściowo w epoce późnego gotyku.

czytaj więcej